شماره 557 - یکشنبه 06 اسفند 1396

هشدار وزیر راه‌وشهرسازی:
در حال زوال اجتماعی هستیم

  وقایع‌اتفاقیه: وزیر راه‌وشهرسازی با بیان اینکه جامعه ما در حال زوال اجتماعی است، گفت: «هر حادثه‌ای رخ می‌دهد، به جای اصلاح فرآیندها سریعا دنبال یک نفر می‌رویم که با او درگیر شویم». به گزارش ایسنا، عباس آخوندی در اولین جشنواره نشان تعالی HSE که به مناسبت روز مهندس برگزار شد، اظهار کرد: «مهم‌ترین بحث مهندسی، اخلاق و امید اجتماعی است. تقریبا تمام مطلبی که مهندس رجبی (رییس سازمان نظام‌مهندسی ساختمان) به آن اشاره کردند، بحث سرمایه اجتماعی و اعتماد اجتماعی است». او در ادامه گفت: «امید و سرمایه اجتماعی بدون عدل قابل تحقق نیست. مهندسی مبتنی‌بر عدالت است چون عدالت، ثبات و پایداری از طریق قرارگرفتن اشیا در جای خودش است. گمگشته ایران نیز همین عدالت است». وزیر راه‌وشهرسازی با تفکیک دو حوزه اخلاق خصوصی و اخلاق عمومی گفت: «اخلاق عمومی می‌تواند محور اعتماد جامعه باشد که اعتماد عمومی را نسبت به این قشر بالا ببرد. این در حالی است که ما معمولا در ایران هر دو حوزه را با هم جمع می‌کنیم و آن را با عنوان اخلاق می‌شناسیم».
آخوندی با اشاره به روز مهندس گفت: «خواجه‌‌نصیر درعین‌حال که یک مهندس و منجم سرشناس بود، یک سیاستمدار بود که کتاب ماندگار او در حوزه سیاست با عنوان «اخلاق ناصری» ارائه شد. یعنی اصلی‌ترین بحث او فضیلت و عدالت است و بدون عدالت، اخلاق مفهومی نخواهد داشت». او اظهار کرد: واقعیت این است که جامعه ما در حال زوال اجتماعی است. یعنی امکان اینکه مشکلات بنیادی خود را رفع، ارزش‌افزوده ایجاد و امید را تزریق کند، ندارد. این یک واقعیت است که اگر آن را در لفافه بیان کنیم، راهی برای درمان آن پیدا نخواهیم کرد. وزیر راه‌وشهرسازی تاکید کرد: «ما در کشور کمتر مشکلی را می‌توانیم به‌صورت اجتماعی حل کنیم؛ چه گردوغبار باشد، HSE باشد چه حوادث باشد یا مسائل اقتصادی. مدتی است نمی‌توانیم مسائل اجتماعی را حل کنیم». در هر مسئله، تاب‌آوری بسیار در آستانه پایینی قرار دارد. آخوندی ادامه داد: «وقتی مسائل را نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که به‌سرعت یک تجمع به یک آشوب تبدیل می‌شود، یک برف بلافاصله تمام جامعه را به‌هم می‌ریزد. این نشان می‌دهد تاب‌آوری اجتماعی به مفهوم استوار و پایدار آن دچار مشکل است».
او با اشاره به بودجه‌های کشور گفت: «زمانی می‌گفتند اگر ۳۰ درصد بودجه حال توزیعی و ۷۰ درصد حالت عمرانی داشته باشد، خوب است. الان بودجه ما صددرصد توزیعی است یعنی قدرت ارزش‌افزوده به سمت صفر گرایش پیدا کرده است». وزیر راه‌وشهرسازی تصریح کرد: «مشکلی که ما در ایران داریم منشا یک سوءتفاهم ملی است و به این برمی‌گردد که همه‌چیز را به حوزه اخلاق خصوصی همچون متواضع، فداکار، مهربان، مودب‌بودن و... محدود می‌کنیم؛ البته اینها صفات خوبی است اما همه آن در حوزه اخلاق خصوصی است درحالی‌که معیار اخلاق عمومی فقط‌وفقط عدالت است. این خلط مبحث عمومی است که ما با آن مواجه هستیم». آخوندی ادامه داد: «اصلی‌ترین ماموریت اخلاق، مهار قدرت است ولی در حوزه عمومی، مهار قدرت فقط از طریق اجرای عدالت صورت می‌گیرد و با توصیه‌های فردی امکان‌پذیر نیست». او با بیان اینکه فعالیت‌ مهندسان در تمام زمینه‌ها به عدالت و ارزش عمومی مربوط می‌شود، گفت: «مهندس کارش با حوزه عمومی است به‌همین‌دلیل باید متخلق به اخلاق عمومی باشد. به‌همین‌دلیل است که من در ماه‌های گذشته مکررا به عدم تعارض منافع تاکید کرده‌ام». وزیر راه‌وشهرسازی بزرگ‌ترین ظلم در جامعه را بحث تعارض منافع دانست و گفت: «تعارض منافع درواقع ریشه تمام مفاسد است. من نمی‌توانم دو طرف میز بنشینم. اگر به هر نحوی این را توجیه کنم، همان‌جا لغزش اخلاق اتفاق افتاده است. می‌گویند فلانی خیلی آدم خوبی است. اگر دو طرف میز بنشیند، خودش رعایت می‌کند. چنین چیزی اصلا نداریم». آخوندی، جامعه مهندسی را به دوری از تعارض منافع دعوت کرد و گفت: «مهندسان باید تعارض منافع را از خودشان شروع کنند. متاسفانه به‌ دلیل غفلت نظری می‌گوییم اشکالی ندارد که مهندس، پزشک، صنعتگر دو طرف میز بنشیند».
او خاطرنشان کرد: «در روز مهندس باید به اخلاق ناصری برگردیم. متاسفانه درحال‌حاضر به این صورت است که همه‌چیز را شخصی کرده‌ایم به‌همین‌دلیل هر حادثه‌ای رخ می‌دهد به جای نگاه به فرآیندها سریعا می‌رویم دنبال اینکه یک نفر را پیدا کنیم که با او درگیر شویم درحالی‌که HSE یک فرآیند است که افراد مختلفی در آن درگیر هستند و باید هر کس به سهم خودش در حوادث پاسخگو باشد». وزیر راه‌وشهرسازی اظهار کرد: «در قانون مدنی چیزی داریم به‌عنوان «عدالت عرفی». ممکن است تقوا در یک نفر بسیار زیاد باشد ولی به محض اینکه دو طرف میز نشست، از عدالت عرفی ساقط شود زیرا جامعه نگاه می‌کند به اینکه این فرد در موضوعی که اظهارنظر می‌کند، نفع دارد یا ندارد». آخوندی با اشاره به تفکیک سازمان هواپیمایی کشوری و شرکت فرودگاه‌ها که در دهه ۷۰ به دستور ایکائو صورت گرفت، گفت: «سوال این است که چرا ایکائو این دستور را صادر کرد چون سازمان هواپیمایی کشور خودش در حوادث منافع نداشته باشد؛ بنابراین بحث تفکیک باید به اجزای خود تبدیل شود تا اجزا بتوانند حل مسئله کنند؛ این انتظاری است که از جامعه مهندسی وجود دارد».






ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
کد تصویر را در کادر وارد کنید