تحریم ها و تهدیدهای بی سرانجام

حمایت از جامعه مدنی ایران بهترین راه ارتقاء دموکراسی است

۲۹ مرداد ۱۳۹۷ | ۰۰:۰۰ کد : ۹۰ تیتر یک انتخاب سردبیر دیپلماسی
دونالد ترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده در ماه مه تصمیم به خارج کردن کشورش از توافق هسته ای ایران گرفت و پیرو این اقدام یکجانبه، تحریم هایی را علیه این کشور اعمال کرد. هدف از این تحریم ها ظاهرا ترغیب نظام جمهوری اسلامی به تغییر رفتار در داخل و خارج از کشور است، اما بیشتر کارشناسان معتقدند که این تهدیدها و تحریم ها هیچ نتیجه مثبتی نخواهند داشت و بیشتر به تضعیف جریان میانه رو و اصلاحات در ایران خواهند انجامید.
حمایت از جامعه مدنی ایران بهترین راه ارتقاء دموکراسی است

✍️ سوزان کردلی

روزنامه آنلاین وقایع اتفاقیه: از سقوط ریال گرفته تا ناآرامی های خیابانی و حکم اعدام تجارت ایران توسط ایالات متحده در پی تصمیم یکجانبه دونالد ترامپ به خروج از برجام، همه خبرهایی که از ایران می رسند از بحران برای دولت و نظام ایران حکایت دارند.

 

اما مساله اینجاست که هیچکدام از این اتفاقات برای نظام تازه نیستند. از انقلاب 57 تاکنون، دولت ایران نشان داده که بیشترین انعطاف پذیری را در منطقه دارد. نظام جمهوری اسلامی از بحران های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بسیاری از جمله هشت سال جنگ با عراق، تحریم های یکجانبه ایالات متحده پس از انقلاب اسلامی، تحریم های سازمان ملل که از سال 2006 اعمال شدند و موارد مشابه دیگری جان سالم به در برده است. از این رو، تشدید فشارها از سوی آمریکا و متحدانش در منطقه همچون اسرائیل و عربستان سعودی نه تنها سیاستی مناسب در قبال ایران قلمداد نمی شوند، بلکه تهدیدی برای منطقه ای شکننده هستند.

 

در حقیقت، منزوی سازی اقتصاد و اجتماع ایران تنها به بی اعتمادی جامعه ایرانی می انجامد و بر هر نیتی برای مذاکره در آینده تاثیر منفی می گذارد. اما مساله به اینجا ختم نمی شود؛ منزوی سازی ایران برای مدت زمانی طولانی موضع اصول گرایان را در دولت ایران تقویت می کند و به شک و تردید درباره دستورکار اصلاح طلبان می انجامد که از سال ها پیش عادی سازی روابط دیپلماتیک و تجاری با باقی جهان و گسترش آزادی های فردی را خواستار بوده اند. حسن روحانی رئیس جمهوری ایران هم اگرچه میانه روست، اما در زمان انتخابات سال گذشته از حمایت اصلاح طلبان برای پیوستن مجدد به جامعه بین المللی برخوردار بوده است.

 

باتوجه به این مسائل، آنچه می تواند موضع مذاکراتی جریان میانه رو در فضای سیاسی ایران را تقویت کند و به ثبات و رشد اقتصادی در ایران و ورای مرزهای آن بیانجامد، تقویت روابط تجاری و سرمایه گذاری با ایران است و نه اعمال تحریم برای منزوی سازی این کشور. به علاوه، بررسی سیاست تجاری بین المللی نشان می دهد که روابط تجاری بیشتر می تواند از طریق القا کردن تدریجی استانداردهاو اصول حقوق بشری به پیشروی یک کشور در زمینه دموکراسی و ارتقاء نهادهای آن کمک کند. چنین رویکردی نه تنها موجبات رفاه شهروندان را فراهم می آورد، بلکه به مردم فرصتی می دهد تا به دنبال ایجاد دموکراسی دوام آوردنی در کشور خود باشند.

 

جامعه مدنی ایران فعال و سطح بالاست؛ همان جامعه ایست که بیش از نیم قرن پیش محمد مصدق سکولار دموکرات را با دستورکار بازپس گیری منابع ملی برگزید؛ همان جامعه مدنی که نارضایتی خود را از استبداد شاه با براندازی او نشان داد.

 

امروز هم ایرانی ها نارضایتی هایی از دولت دارند. بازگشایی مسیرهای تجارت و سرمایه گذاری این امکان را برای جامعه مدنی ایران که از بلوغ سیاسی برخوردار هستند فراهم می آورد تا به تدریج ماهیت دولت را به سمت قدرت بخشیدن به مردم و تجارت های داخلی تغییر دهند. ایرانی ها توانایی تغییر دادن چشم انداز سیاسی خود را دارند و نقش جامعه بین المللی بایستی فراهم آوردن ابزار مورد نیاز آنها در پیشبرد اهدافشان باشد.

 

منبع: الجزیره / مترجم: طلا تسلیمی

کلید واژه ها: وقایع اتفاقیهتحریم های آمریکا علیه ایرانخروج ترامپ از برجامجامعه مدنی ایرانارتقاء دموکراسی


نظر شما :