از بیت کوین چه می‌دانیم؟

۱۴ مهر ۱۳۹۷ | ۱۴:۰۶ کد : ۴۷۵ اقــتــصــادی
بیت کوین می تواند به عنوان ابزار پرداخت بین دو کاربر نرم افزار مورد استفاده قرار گیرد گرچه تجربه استفاده از بیت کوین مانند استفاده از پول نقد نیست. این یک آنالوگ الکترونیکی منطقی است. بنابر این بیت کوین نتوانسته است به یک ارز ساختاری تبدیل شود و هنوز نتوانسته است به جایگزینی برای سیستم مالی سنتی تبدیل گردد.
از بیت کوین چه می‌دانیم؟

روزنامه آنلاین وقایع اتفاقیه: مشهورترین ارز دیجیتال به عنوان وسیله و ابزاری برای پرداخت با شکست روبرو شده است ولی برای سفته بازان و دلالان همچنان هیجان انگیز است.

 

اکونومیست در تحلیلی درباره جایگاه ارزهای دیجیتال به خصوص بیت کوین نوشت: نمودار قیمت بیت کوین در "کوین دسک" که یک وبسایت خبری درباره ارزهای دیجیتال است، از ۱۸ جولای ۲۰۱۰ رسما آغاز به کار کرد، زمانی که قیمت بیت کوین تنها ۹ سنت بود. تا نوامبر ۲۰۱۳ میلادی این رقم به بیش از ۱۱۲۴ دلار رسید. در تابستان ۲۰۱۷ میلادی روند صعودی و چشمگیر قیمت بیت کوین آغاز شد و در دسامبر به ۱۹۰۰۰ دلار رسید. تا پایان مارس ۲۰۱۸ میلادی قیمت بیت کوین دوباره با کاهش شدیدی روبرو شد و تا ۷ هزار دلار کاهش یافت. در اواخر اوت نیز قیمت بیت کوین بین ۶۴۰۰ تا ۶۵۰۰ دلار در نوسان بوده است. این روند موجب شد تا تعداد کمی از افراد ثروتمند شوند، (تنها ۱۰۰ حساب که ۱۹ درصد بیت کوین های فعلی را در اختیار دارند). در واقع تعداد محدودی از افراد به شدت ثروتمند شده و تعداد زیادی به شدت متضرر شده اند.

 

بیت کوین هرگز یک هدف برای سفته بازی نبوده است. زمانی که ساتوشی ناکاموتو ده سال قبل از بیت کوین رونمایی کرد، هدف اصلی وی از این طرح یک پروژه سیاسی بود نه یک ابزار برای سفته بازی و دلالی. ریشه بیت کوین در یک جنبش سیاسی و فلسفه ای بود که مخالف با دخالت دولت ها و شرکت های بزرگ بود و بر این باور است که ارزهای دیجیتال و رایانه ها می توانند مردم را آزاد کرده و از آنها حفاظت کنند. بیت کوین در واقع قرار بود ویرایش رایانه ای از پول نقد و طلا باشد، یک مقاومت سانسوری جایگزین در برابر سامانه های پرداخت آنلاین که از سوی شرکت هایی مثل ویزا و پی بال اداره می شود. اگر اعتماد به یک دولت و قدرت مرکزی را بتوان با اعتماد به کد رایانه و ریاضیات جایگزین کرد، کاربران ترجیح خواهند داد تا واسطه ها را از بین برده و به صورت مستقیم با یکدیگر معامله کنند.

 

پول الکترونیکی یک ایده جدید است. در مقاله ای که در سال ۱۹۸۲ میلادی توسط دیوید چام منتشر شد، وی پیشنهاد استفاده از رمز نگاری را برای ایجاد پول الکترونیکی مطرح کرد. اختراع بزرگ و مهم ناکاموتو این بود که او راه حل مهمی را برای یکی از بزرگترین مشکلات استفاده از پول های دیجیتال و الکترونیک کشف کرد- اینکه چگونه مانع آن شود که کاربران بارها و بارها از پول دیجیتال استفاده کنند بدون آنکه یک نهاد مرکزی قدرت مورد اعتماد هر مبادله و معامله ای را نظارت کند. ناکاموتو این مشکل را با استفاده از کاربران بیت کوین حل کرد. فناوری بلاکچین دستاورد مهمی بود که توانست این مشکل را حل کند. از آنجایی که همه کاربران یک کپی از همه سوابق سیستم معاملاتی خود را دارند، این مساله مانع از استفاده مجدد بیت کوین در معاملات می شود.

 

یک نهاد متمرکز مثل بانک می تواند به سادگی سوابق داخلی خود را پس از انجام هر معامله و مبادله توسط مشتریانش به روز رسانی کند ولی از آنجا که بیت کوین غیر متمرکز است، همه مبادلات باید به طور شفاف در اختیار همه کاربران قرار گیرد بنابر این آنها می توانند از طریق فناوری بلاکچین به طور متناوب کپی های جدیدی را از کلیه مبادلات داشته باشند.

 

همه محاسبات مربوط به بیت کوین مستلزم استفاده و مصرف مقدار زیادی برق و پول است بنابر این هر بلوک جدیدی برای ماینر آن یک پاداش به شمار می رود که از ۵۰ بیت کوین در سال ۲۰۰۹ آغاز شده است. هم اکنون این ۱۲.۵ بیت کوین است که حدود ۸۰ هزار دلار می شود. این پاداش های بلوکی تنها منبع ایجاد بیت کوین های جدید در سیستم خواهد بود.

 

همه این روندها شاید پیچیده به نظر برسد ولی سیستم به طور کلی عملکرد مناسبی داشته است. بیت کوین می تواند به عنوان ابزار پرداخت بین دو کاربر نرم افزار مورد استفاده قرار گیرد گرچه تجربه استفاده از بیت کوین مانند استفاده از پول نقد نیست. این یک آنالوگ الکترونیکی منطقی است. بنابر این بیت کوین نتوانسته است به یک ارز ساختاری تبدیل شود و هنوز نتوانسته است به جایگزینی برای سیستم مالی سنتی تبدیل گردد.

 

یک دلیل عمده این است که بیت کوین هنوز محبوب کاربران نشده است. همه کاربران باید نرم افزارهای تخصصی را دانلود کنند. علاوه بر این گرچه فقدان دخالت یک قدرت مرکزی سیستم را در برابر تلاش های مربوط به خرابکاری مقاوم کرده است ولی این بدان معناست که اگر اختلالی در سیستم به وجود بیاید، کسی نخواهد بود تا ان را اصلاح و تعمیر کند.

 

ایده اولیه این بود که کاربران بیت کوین، خود بانک های خودشان خواهند بود و مسئول امنیت منابع مالی خودشان باشند ولی در عمل این مساله سخت تر از تئوری بوده است. اگر دسترسی به بیت کوین خود را به هر دلیلی از دست بدهید، دیگر ممکن نخواهد بود تا این منابع بیت کوین را احیا کنید. بسیاری از کاربران بیت کوین های خود را در شرکت هایی انبار و ذخیره می کنند که به آنها اجازه مبادلات عادی بر اساس پول دیجیتال را می دهدو ولی بسیاری از شرکت ها نیز در برابر حملات سایبری و هکری آسیب پذیر هستند و زمانی که بیت کوین ها سرقت می شود، هیچ ساختار بیمه ای برای جبران خسارت وجود ندارد.

 

منبع: اکونومیست منتشر شده در اقتصاد ایرانی

کلید واژه ها: بیت کوینپول الکترونیک


نظر شما :