روحانی آماده است نقش همه را آن‌چنان‌که بوده، واگو کند

۰۶ شهریور ۱۳۹۷ | ۰۲:۴۳ کد : ۱۵۳ تیتر یک سیاسی
«احمد شیرزاد» طی یادداشتی برای روزنامه وقایع اتفاقیه معتقد است که در آستانه ی حضور رئیس جمهور در مجلس، این نحوه ی رفتار مخالفان روحانی در مجلس است که سناریوی او را تعیین خواهد کرد. گرچه روحانی آماده است تا نقش همه را آن چنان که بوده، واگو کند، اما نطق های آتشین، تنها چیزی است که این روزها، کشور به آن احتیاج ندارد.
روحانی آماده است نقش همه را آن‌چنان‌که بوده، واگو کند

✍️ احمد شیرزاد؛ نماینده‌ی مجلس ششم


روزنامه آنلاین وقایع اتفاقیه: اگر دولت پیش‌دستی می‌کرد و در جریانات اخیر کشور، تغییراتی را در کادر اجرایی دولت صورت می‌داد، به‌طورقطع بهتر از آن بود که مجلس پیش‌قدم شود و از دولت قربانی بگیرد. حتماً اشتباهاتی در مسیر امور اجرایی و سیاست‌گذاری‌های اقتصادی دولت اتفاق افتاده و دولت می‌توانست با به‌کارگیری چهره‌های جدید، فضای امیدبخشی را ایجاد کند. کما اینکه تغییر رئیس‌کل بانک مرکزی، آثار مثبتی در بازار داشت. ما می‌دانیم که فضای اقتصادی و اجتماعی، بسیار از فضای روانی و احساسی تأثیرپذیر است. بنابراین جا داشت که تغییراتی در دولت اتفاق می‌افتاد که در پاسخ به نیاز جامعه برای بهبود وضع موجود بود.


اما اینکه مجلس در این کار پیش‌قدم شد، پسندیده نبود و به‌عنوان یک شهروند، از این اقدام مجلس احساس خوشایندی ندارم. احساس من این است که مجلس در حق دولت و در حق نظام «ناجوانمردی» کرد. دقیقاً مایلم که با این کلمه، اقدام اخیر مجلس را توصیف کنم. در آنچه اتفاق افتاده و اشتباهاتی که رخ‌داده، همه دخیل هستند. این‌گونه نیست  که مجلس از ابتدا مسیر درست اقتصادی را پیش‌بینی کرده اما دولت با لجاجت و پافشاری، آن را قبول نکرده است. هر سیاستی که دولت در موضوع بودجه و برنامه‌های بلندمدت توسعه اقتصادی در پیش‌گرفته، با تصویب مجلس بوده است. در یک مورد شاهد بودیم که وقتی مجلس کلیات بودجه‌ی سال 97 را قبول نکرد، بودجه برگشت و اصلاح شد.


واقعیت این است که طی پنج‌سال گذشته، یعنی از زمان آغاز دولت آقای روحانی، به‌مرور درآمدهای نفتی در اقتصاد کشور تزریق شد تا رضایت جامعه جلب شود. این سیاست، کمابیش شبیه به سیاستی بود که آقای احمدی‌نژاد، البته به شکلی بسیار افراطی‌تر، در پیش‌گرفته بود. به‌عنوان نمونه، امروز که ارز گران شده و نرخ مبادله‌ی دلار و ریال تفاوت کرده، هواپیماهایی که تا پیش‌ازاین، از تهران به مقصد پایتخت کشورهای دیگر پرواز می‌کردند، مملو از مسافر بودند. اما امروز همین هواپیماها خالی از مسافر هستند. پروازهایی به نقاط توریستی در سراسر جهان همچون ترکیه، تایلند و یونان انجام می‌شد که عمدتاً به‌قصد تفریح بود و اهداف سیاسی یا اقتصادی نداشت. معنای این سخن آن است که در چند سال اخیر، پول تفریح کسانی که از کشور خارج می‌شدند، از بودجه‌ی بیت‌المال پرداخته‌شده و امروز که توان پرداخت این هزینه وجود ندارد، این هواپیماها خالی‌شده است. لغو پروازهای چند ایرلاین اروپایی در ایران نیز دقیقاً به‌این‌علت بود که مسافری وجود ندارد و ارتباطی با موضوع تحریم نداشت.


در طول چند سال گذشته، تلاش شد تا نرخ مبادله‌ای دلار پایین نگه‌داشته شود. در همین مدت، کارشناسانی بودند که نسبت به این موضوع هشدار می‌دادند اما آیا در میان تصمیم گیران و به‌صورت مشخص، در مجلس کسی نسبت به این دست موضوعات اعتراض یا انتقادی داشته است؟ اینکه مجلس تصمیم به قربانی کردن وزرا می‌کند تا گناهانش بخشیده شود، پسندیده و درست نیست. روشن بود که آقای کرباسیان یک سال بیشتر کارنکرده بود و این مدتی طولانی نبوده که نیاز باشد تمام مشکلات اقتصادی کشور بر سر او شکسته شود. شخصاً برکناری وزرای کار و اقتصاد را نشانه‌ی اقتدار مجلس و تلاش برای ایفای نقشی مثبت در اداره‌ی کشور نمی‌دانم. بدیهی است که نارضایتی‌هایی در جامعه وجود دارد. برخی از آقایان بر این باورند که می‌توانند بر این موج نارضایتی سوار شوند و برای دور آینده‌ی انتخابات مجلس، رأی بخرند.


نگرانی من در آستانه‌ی حضور رئیس‌جمهور در مجلس آن است که کسانی بخواهند از این فضا سوءاستفاده کنند و نطق‌های آتشین تحویل مردم دهند. چیزی که در شرایط فعلی ابداً به آن احتیاج نداریم، همین نطق‌های آتشین است. چراکه هیچ تأثیر مثبتی در شرایط مردم نخواهد داشت. اینکه کسانی بخواهند با آب‌وتاب از وضعیت فقر و فلاکت مردم بگویند و یا حتی واقعیت‌ها را با لحن پرخاشگرانه بیان کنند، کمکی به حل مسائل نخواهد کرد.


در چنین شرایطی، برداشت مردم در کوچه و خیابان آن است که آن‌ها دارند دست یکدیگر را رو می‌کنند و پته‌ی هم را روی آب می‌ریزند. کسی این‌طور برداشت نخواهد کرد که مجلس قصد درست کردن کارها را دارد. مطمئن باشید که چنین برداشتی به جامعه القا نخواهد شد و مجلسی‌ها از این مسیر اعتباری کسب نخواهند کرد. قطعاً آن‌ها در مقابل این سؤال قرار می‌گیرند که مسئولیت مجلس و نمایندگان آن در مواجهه‌ی با این وضعیت چه بوده است. به همین دلیل، آنچه امروز احتیاج داریم این نیست که کسی بخواهد دست دیگری را رو کند. اگر کسی خلافی کرده، باید به قانون ارجاع کرد. در چنین شرایطی به‌جای هیاهو و فریاد، باید به جامعه آرامش داد. چندهفته‌ای است که جامعه به‌طور نسبی آرام شده و موج اعتراضات فروکش کرده و بازار نیز تا حدودی آرام‌گرفته است و روا نیست که با اقدامات نسنجیده، این آرامش مشوش شود.


در باب سناریوهای آقای روحانی در جلسه‌ی روز سه‌شنبه نیز معتقدم که رفتار طرف مقابل، تعیین‌کننده خواهد بود. اگر مناظره‌های انتخاباتی سال 96 را به خاطر آوریم، در مناظره‌های ابتدایی که رقبای آقای روحانی، چندان خود را به آب‌وآتش نزدند، رئیس‌جمهور نیز آرام بود. به حدی که از جانب طرفداران خود موردانتقاد قرار گرفت. اما وقتی طرف مقابل، شروع به اتهام افکنی کرد، آقای روحانی هم تمام‌عیار وارد میدان شد. اگر مخالفانی که طراح سؤال از رئیس‌جمهور هستند، در جلسه‌ی روز سه‌شنبه صادقانه سؤال کنند، صادقانه هم پاسخ خواهند گرفت. اما اگر بنای چوب لای چرخ امور گذاشتن داشته باشند، رئیس‌جمهور چاره‌ای نخواهد داشت مگر آنکه نقش همه را آن‌چنان‌که بوده، واگو کند تا روشن شود در ماه‌های گذشته چه اتفاقی در کشور افتاده است. شاید به نفع مخالفان رئیس‌جمهور در مجلس باشد که چنین فضایی به وجود نیاید. به همین دلیل، آقای روحانی خود را برای چند سناریو آماده کرده است و اگر در طرف مقابل، آرامش ببیند، جلسه‌ی آرامی برگزار خواهد شد. شخصاً مایل نیستم که تیترهای جنجالی از حضور رئیس‌جمهور در مجلس آفریده شود. اگر روند آرامی در جلسه‌ی روز سه‌شنبه پیگیری شود، خیر بیشتری برای جامعه خواهد داشت.

کلید واژه ها: مجلساستیضاححسن روحانیاحمد شیرزاد


نظر شما :